Berichten

DKARS over de 3,5 GHz band

Recent verschenen berichten in de media over toekomstige frequenties voor mobiele communicatie. Mobiele operators hebben ontevreden gereageerd op de Nederlandse plannen voor de 3,5 GHz band, want men vindt de ontwikkelingen te langzaam gaan.

Op dit moment wordt deze band gebruikt door onder meer defensie en officieel bij de overheid geregistreerde zendamateurs. Er zijn internationale afspraken gemaakt om onderlinge storing te vermijden, want radiosignalen stoppen nu eenmaal niet bij de grens. Ook binnen Nederland kunnen defensie en de zendamateurs zonder onderlinge hinder gebruik maken van frequenties. In Europees verband zijn ook afspraken gemaakt over het gebruik van de 3,5 GHz band.

De stichting DKARS, die belangen behartigt van radioamateurs, heeft met verwondering gereageerd op de kritiek van de mobiele operators. Ook werd een aantal feitelijke onjuistheden gesignaleerd. De indruk bestaat dat de operators vooral druk willen uitoefenen om ze snel mogelijk nieuwe frequenties te bemachtigen. Daarbij dreigen de huidige gebruikers in de verdrukking te komen.

DKARS ervaart de houding van de operators als ‘vooral hard hollen’ waarbij vermoedelijk financiële motieven de boventoon voeren. Elke medaille heeft echter een keerzijde. Want zendamateurs zijn juist degenen, die hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de techniek. Zonder zendamateurs waren we beslist minder ver dan nu. Het is bij velen minder bekend, dat radioamateurs apparatuur zelf bouwen en allerlei experimenten doen, waardoor veel kennis en ervaring wordt opgedaan.Ook defensie is van oudsher technologisch koploper en bijgedragen aan technische ontwikkelingen.

DKARS voorzitter Henk Schanssema: “Al lang geleden waren radioamateurs actief op de 3,5 GHz band. Zo waren enkele bestuursleden van DKARS al in 1980 actief op die frequenties. Het eerste autotelefoonnet werd in dat jaar in gebruik genomen op veel lagere frequenties, die technologisch veel eenvoudiger zijn. Volgens DKARS zullen zendamateurs het voelen als te worden afgeserveerd na bewezen diensten.”

Volgens Henk Schanssema wordt de suggestie gewekt dat de 3,5 GHz band in ons omringende landen al is toegewezen. “Dat is feitelijk onjuist. Er wordt wel over nagedacht. Zo heeft bijvoorbeeld de Britse toezichthouder Ofcom enkele weken geleden een consultatie uitgeschreven waarin om reactie wordt gevraagd omtrent de 3,5 GHz band.

Er is dus ook daar nog niets beslist en het is in de frequentie wereld gebruikelijk om zorgvuldig om te gaan met elkaars belangen. Gelukkig wordt in Engeland een klein deel van de band gereserveerd voor andere diensten, zoals zendamateurs en we hopen dat in Nederland dit voorbeeld wordt gevolgd. Want dat zou recht doen aan de bijdrage die zendamateurs leveren aan de techniek, waarmee mobiele operators feitelijk hun geld verdienen. Bovendien is de amateurdienst een prima kweekvijver voor technici en het zou wel enigszins kortzichtig zijn om die vijver met hard hollen te dempen.”.

DKARS magazine augustus 2017

DKARS heeft vandaag de augustus-uitgave van haar magazine uitgebracht. Naast Nederland krijgt het magazine internationaal ook steeds meer aandacht en weten buitenlandse zendamateurs het magazine ook te vinden. Donateurs hebben het magazine inmiddels ontvangen. Niet donateurs moeten wachten tot het weekend.

Deze uitgave van het digitale blad bevat 56 pagina’s. Dat is 16 pagina’s meer dan de Electron! Downloaden is gratis en verspreiden wordt aangemoedigd door DKARS. Donateurs hebben het magazine inmiddels al ontvangen.

In deze uitgave onder andere aandacht aan deze onderwerpen:

  • Interview met DKARS voorzitter Henk Schanssema, PA2S
  • Herijking N-registratie
  • We hebben een winnaar
  • PEØGJG en z’n grid dippers
  • Write your own logbook(8)
  • VHF/UHF/SHF nieuws en traffic
  • De tweede DKARS/Astron weak signal dag

Van de hoofdredacteur

Midden in de zomervakantie hebben we weer een goed gevuld Magazine. Door de vakantieperikelen hebben we in Juli niets uit kunnen brengen, maar Augustus verschijnt nu lekker aan het begin van de maand en kan iedereen het nog in zijn vakantie doornemen.

Vakantietijd is bij de DKARS geen komkommertijd, in deze uitgave stelt onze nieuwe voorzitter Henk Schanssema, PA2S zich aan u voor via een interview dat eerder ook al op Hamnieuws.nl verscheen. Henk was al even op de achtergrond voor de DKARS actief en heeft daardoor nu snel zijn plek gevonden binnen ons bestuur. Op 23 juli jongstleden hield de DKARS een uiterst zeldzame ‘face to face’ bestuursvergadering in Dwingeloo waar hij de voorzittershamer voor het eerst officieel kon hanteren.

Op onze voorpagina deze maand schittert Peter, PD7PG, de trotse bezitter van een nieuwe Icom IC-7300 die hij als deelnemer van het laatste DKARS Radioamateurpanel heeft gewonnen. De trekking van de prijs vond plaats op 11 juli bij de Radio Club het Gooi, waar de vele aanwezige amateurs hebben kunnen vaststellen dat alles op een eerlijke manier is verlopen. Op pagina 11 van deze uitgave leest u verslag van Peter zelf overigens.

Uiteraard hebben we het Magazine weer op een gevarieerde Manier kunnen vullen en hopen dat we daarmee weer voor Iedereen wat interessants kunnen bieden.

En tot slot: heb je kopij, een mening, gevraagd of ongevraagd advies: dat kan 24 uur per dag, 7 dagen per week via magazine@dkars.nl

73, de Peter de Graaf
PJ4NX/PA3CNX
Secretaris en hoofdredacteur

Tien vragen aan de nieuwe DKARS-voorzitter

Henk Schanssema (PA2S) is de nieuwe DKARS-voorzitter. Maar wie is Henk, wat drijft hem, waarom koos hij voor DKARS en hoe wil hij zich inzetten voor de amateurgemeenschap. In tien antwoorden geeft Henk duidelijkheid op vragen als deze.

Kun je iets zeggen over je voorgeschiedenis?
Geboren in 1955 in Rotterdam. Mijn oom Arnold had me al vroeg besmet met het elektronicavirus. Hij werkte bij een Philips vestiging in Hoogeveen en nam wel eens wat overtollige onderdelen mee, waarmee ik van alles uitprobeerde. Ik herinner me ook nog goed dat mijn zus naar Radio Veronica luisterde en dat ik haar met mijn radio kon storen. Nadat de lol van het storen eraf was, was het tijd om het verder te gaan onderzoeken. Er werd na het nodige leeswerk besloten om een audiotransformator in de anodevoeding van de lokale oscillator op te nemen en op de laagohmige kant van de trafo audio aan te sluiten. Met de radio van mijn zus kon ik mijn uitzendingen monitoren. Later werd een antenne op de anodekring aangesloten met een toltrimmer en met een draagbare radio werd het bereik onderzocht. Dezelfde radio had ik later voorzien van een BFO waardoor ik op 40 en 20 meter SSB signalen kon ontvangen. Ik wilde toen examen gaan doen, maar mijn ouders vonden school belangrijker. En gelijk hadden ze. In 1972 verhuisde ik naar Zuid-Limburg. De belangstelling voor radio bleef.

Wat doe je voor de kost?
Je kunt zeggen dat ik een technisch jurist ben of zo je wilt een juridisch techneut. Die combinatie komt onder meer van pas bij het opstellen van technische overeenkomsten. Al vele jaren ben ik actief als adviseur. In 2012 werd ik gevraagd om het team te versterken van een bedrijf dat zich richt op aanleg en onderhoud van telecommunicatienetten. Er werken zo’n 70 mensen. Je kunt mijn taak het beste omschrijven als bedrijfsadviseur. Daarnaast heb ik een kleine juridische praktijk.

Wanneer ben je gelicenseerd?
In het najaar van 1975 examen gedaan. In een grote hal in Den Bosch zaten gigantisch veel kandidaten te zweten. Op 1 januari 1976 ging mijn machtiging in. Ik behoorde tot de eerste lichting amateurs met niet PAo roepletters. Mijn eerste call was PEoHJS. Sommigen meenden dat ik een piraat was, maar na een tijdje waren de meesten wel gewend aan de nieuwe prefixen. In het voorjaar 1977 werd in Den Haag bij de PTT “opgenomen en geseind” en de call wijzigde toen naar PA2HJS. Inmiddels was mijn Rotterdamse jeugdvriend Dolf ook amateur geworden (via PEoDOL naar PA2DOL) en Dolf inspireerde me om actief te worden op UHF en later SHF. Op kortegolf was ik nauwelijks te horen.

Er werd fanatiek meegedaan aan contesten en dat prikkelde weer om spullen te verbeteren en uit te breiden. PA2DOL heeft me erg veel geholpen met allerlei halve en hele schakelingen, want in het zuiden was er amper activiteit en daardoor kon ik niet controleren of en hoe het werkte. De hulp van Dolf was dan ook onmisbaar en daarbij kwam ook nog dat mijn spullen meteen zo goed moesten werken, dat er een verbinding met Rotterdam mogelijk was. Je kunt je voorstellen dat het de nodige vreugdesprongen heeft opgeleverd. Ongeveer elk jaar kwam er wel een band bij en in 1981 was ik op 10 GHz actief. Het bleek mogelijk om op 3 cm verbindingen over zo’n 150 km te maken bij ‘gewone’ condities. Echt een doorbraak.

Het was een geweldige tijd. In de wedstrijd waren we elkaars rivalen, maar daana de dikste vrienden, die elkaar hielpen met van alles en nog wat. Via de toenmalige lineaire transponder in Oosterbeek troffen we elkaar en een afspraak om iets uit te proberen was altijd zo gemaakt.

Wat is je favoriete amateurband?
In 1978 had ik een converter gebouwd voor 50 MHz. De zonneactiviteit was aan het toenemen en uit publicaties begreep ik dat het mogelijk moest zijn om stations van de andere kant van de grote plas te horen. Buiten televisiesignalen werd in 1978 niet veel gehoord. Maar in maart 1979 viel ik bijna van mijn stoel toen ik het ZS6PW baken hoorde. De antenne stelde niets voor: het was een dipool op zolder. Onvoorstelbaar. In november 1979 ontving ik de eerste ‘levende’ stations. VE1AVX (later VE1YX) was de eerste. Later werd een flink aantal stations gelogd. Het najaar 1981 was ook heel goed en er werd geregeld een crossband verbinding gemaakt waarbij de Europese stations op 10 meter uitzonden.

Toen we in 1987 te horen kregen dat we in maart 1988 op 6 meter mochten uitkomen, werd meteen begonnen aan het opbouwen van het station. In december was alles al klaar en zat ik in de startblokken. We moesten toen nog een bijzondere toestemming aanvragen en aanvankelijk mochten we alleen CW gebruiken. Dat was af en toe een flinke uitdaging, want niet iedereen kon met CW overweg. Er volgden enkele fantastische seizoenen, waarbij voor mij de maand november 1989 als de beste maand in mijn gehuegen staat. Bijna elke dag waren er DX verbindingen mogelijk. De pret duurde voort tot in 1992 en in dat jaar werd het DXCC behaald. In 1994 moest ik verhuizen en met een minder QTH genoegen nemen. Toch werden er in de daaropvolgende zonnecyclus en tijdens de zomers nog een aantal landen bij elkaar gesprokkeld. In 2006 verhuisde ik weer en had ik geen antenne meer. Met binnenantennes viel er weinig lol te beleven en de activiteit was erg laag.

De komst van 60 m was voor mij een reden om weer actief te gaan worden. Net als bij 6 meter was alles nieuw en dat trekt me enorm. Erg actief dus, maar helaas wel slecht voor de nachtrust af en toe. Maar 60 is een geweldige band. De verkleining naar 15 kHz en 15 Watt was erg teleurstellend en daarom heb ik op persoonlijke titel enkele initiatieven ontwikkeld om te zien of daarin verandering mogelijk is. Zo is onder meer via een WOB verzoek achterhaald wat de reden is geweest achter de verkleining en of er sprake is geweest van klachten van primaire gebruikers.

Waarom wilde je voorzitter van DKARS worden?
De grote hoeveelheid storing was na de ‘terugkeer’ opvallend en voor mij aanleiding om te zoeken naar wegen om dit probleem onder de aandacht te krijgen.

Afgelopen januari had ik een voorstel geformuleerd in onze VERON afdeling met betrekking tot EMC, waarin werd opgeroepen om meer aandacht te besteden aan het storingsprobleem. Veel amateurs hebben er veel last van en ik weet dat er zelfs amateurs zijn gestopt vanwege de storing. In mijn ogen heeft EMC dan ook een hoge prioriteit.

Het voorstel werd tijdens de verenigingsraad door mij toegelicht en het kreeg veel bijval. Tevens noemde ik dat ik bereid was om een beleidsdocument op te stellen. Een lid van de EMC commissie riep enthousiast: “We willen graag een goed gesprek met je!”. Na de vergadering werd nog even kort gesproken met twee commissieleden en ik had mijn contactgegevens doorgegeven. Maar het bleef stil en dat stelde me wel teleur. Het past niet bij mij om te gaan leuren. Het is voor mij “graag of niet”.

Nu kun je als privépersoon wel allerlei brieven gaan sturen en mensen benaderen, maar dat is weinig effectief omdat er geen organisatie achter staat. Op zoek naar een mogelijkheid om mijn energie effectief te kunnen maken werd het DKARS-bestuur benaderd en zij reageerden enthousiast op mijn voorstellen.

Na enkele bestuursvergaderingen als adviseur te hebben bijgewoond was mijn enthousiasme gegroeid en ondanks het drukke QRL wil ik toch een bijdrage leveren aan de amateurgemeenschap. Mijn brede beroepservaring kan ik daarbij tevens inbrengen.

Wat vind je van het argument dat de DKARS geen democratische vereniging is?
Dat de DKARS een stichting is, ervaar ik niet als een bezwaar. Er zijn talloze stichtingen die belangen behartigen en dat doen zij veelal prima. Juist omdat die stichtingen herkenbare doelen hebben, is voor eventuele donateurs duidelijk of zij een bijdrage zinvol vinden. Bij de DKARS is dat niet anders. Het bestuur bestaat uit zendamateurs en die weten echt wel wat belangrijk is voor het kunnen uitoefenen van onze hobby. Je kunt immers in enkele zinnen opschrijven wat de belangrijkste voorwaarden zijn voor onze liefhebberij. Wat heb je nodig? Frequenties, een antenne, zo min mogelijk storing, een overheid die dit regelt en toezicht houdt en verder operationele ondersteuning. Bij dat laatste denk ik bijvoorbeeld aan QSL verkeer, het organiseren van activiteiten en het geven van informatie. In feite hoef je maar te kijken naar commissies van de verenigingen en dan zie je over welke onderwerpen het daarbij gaat.

Het komt er vooral op aan dat er dingen gebeuren. Iedereen kent het Rotterdamse strijdlied: geen woorden maar daden. Voor mij is dat een gouden regel bij alles. Woorden alleen hebben geen betekenis. Een actieve stichting is beter dan een passieve vereniging!

Voor mij is de uitdaging dan ook om mensen te inspireren en dingen echt voor elkaar te krijgen. Het is daarbij belangrijk om beleidsmatig te werk te gaan en niet te reageren op de waan van de dag. Daarom zal ik op korte termijn een beleidsdocument opstellen waarin tevens de doelstellingen van de stichting worden vertaald naar concrete acties. Dit document zal wat mij betreft ook een richtsnoer zijn voor de te nemen beslissingen.

Er is recent nogal wat commotie ontstaan over de uitslag van de DKARS enquête. Hoe kijk je daar tegenaan?
Het is erg jammer hoe door sommigen is gereageerd op deze enquête, want ik meen eruit te mogen concluderen dat een grote groep zendamateurs voorstander is van een enkele vereniging. Er zijn verschillende objectieve redenen waarom een enkele vereniging beter zou zijn. Het is bijvoorbeeld erg lastig om amateurs te vinden die bereid zijn om de handen uit de mouwen te steken. Door versnippering vermindert de effectiviteit. In die zin zou een terechte klacht zijn dat de DKARS mede bijdraagt aan die versnippering. Echter als samenwerking op dit moment niet haalbaar is, dan moet je roeien met riemen die je hebt. Maar het is en blijft jammer.

Laat ik nog een voorbeeld geven van zo’n objectieve reden voor samenwerking. Je ziet een tendens dat overheidstaken die zich daarvoor lenen, worden overgedragen. In Nederland is dat bijvoorbeeld het geval bij de Stichting Radio Examens. In het buitenland zie je dat roepletters namens de overheid worden uitgegeven door de amateurvereniging. Door de versnippering is er in Nederland een aparte stichting nodig die iets dergelijks regelt. Zou er een enkele vereniging zijn, dan was dat niet nodig. Bovendien bestaat het risico van uiteenlopende beleidsdoelstellingen want als twee kapiteins op een schip elk een andere richting willen varen dan heb je een probleem.

Wat vind je van de N-herijking?
Laat ik vooropstellen dat dit een persoonlijke opvatting is. Er komt een commissie in DKARS verband die een advies gaat opstellen dat wij gaan toezenden aan Agentschap Telecom. Deze commissie moet zelfstandig tot haar oordeel komen en mijn mening mag men helemaal naast zich neerleggen.

Maar om dan toch antwoord te geven op de vraag zie ik ongeveer het volgende. Toen ik examen deed was tevens de eerste ronde D amateurs in aantocht. De aanleiding was de toenmalige staatssecretaris die vond dat het CB probleem maar moet worden opgelost via een verhuizing naar zes kanalen in de 2 m band waarbij men alleen gebruik mocht maken van typegekeurde apparatuur. Ik meen dat zelfs de bijgeleverde microfoon verplicht was. Het examen stelde werkelijk niets voor want het moest een politiek probleem oplossen. Vragen zoals: “Als je meer zendbereik wilt, moet je antenne dan hoger?” was voor iemand met een beetje CB ervaring meteen te beantwoorden. Met bedoeling van het zendamateurisme had het erg weinig te maken.

Nederland is typisch een land van generaal pardon. Zo ging het ook met de toenmalige D machtiging. Eerst werd de tijdelijke machtiging verlengd en daarna permanent gemaakt. Vervolgens zijn de mogelijkheden steeds opgerekt en inmiddels uitgegroeid tot een halve F registratie. Het niveau van het examen is gelukkig wel hoger geworden, maar je moet je blijven afvragen hoe zich het allemaal verhoudt ten opzichte van de doelstelling van de amateurdienst. Daar zit dan ook volgens mij het kernprobleem. Mede door de komst van erg veel commerciële apparatuur wordt er steeds minder geëxperimenteerd. Daardoor wordt de rechtvaardiging van het zendamateurisme ondermijnd. Want als je alleen communiceert dan ben je niets anders dan iemand die via zijn mobieltje aan het bellen of chatten is. Getalsmatig vallen we in het niet bij de miljoenen andere ethergebruikers. Die strijd verlies je gegarandeerd.

Frequenties zijn inmiddels handelswaar geworden. Binnenkort komt er weer een nieuwe veiling van frequenties voor mobiele operators. Zij zouden maar wat graag gebruik maken van onze amateurbanden, vooral in het UHF/SHF gebied. Dus als er geen algemeen belang gediend is met onze hobby, dan raken we vroeger of later onze amateurbanden kwijt.

Een novice registratie als zodanig vind ik een prima mogelijkheid, omdat het nieuwkomers kan helpen om zich te ontwikkelen. Maar als het resultaat is dat we onze maatschappelijke rechtvaardigingsgrond kwijtraken dan moet je je afvragen of we er dan wel iets mee zijn opgeschoten. Met andere woorden: we schieten zo langzamerhand in eigen voet.

Voor mij is deze discussie dan ook niet zozeer een discussie over wat N-geregistreerde wel of niet mogen, maar naar mijn mening moeten we verder kijken dan de eigen neus lang is en veel werk gaan maken van zaken zoals innovatie, waarmee we een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van de techniek. Niet voor niets lees je in de betreffende brief van Agentschap Telecom dat innovatie en onderbouwing bijzonder belangrijk zijn. Mijn advies is dan ook om daarin energie te gaan steken.

Je sprak over EMC. Hoe zie jij dat?
Tijdens het najaar van 2015 werd mij snel duidelijk dat het stoorniveau aanzienlijk was toegenomen. Uit diverse bronnen kwam er storing, zoals een plasma televisie en een aantal omvormers. Ook ontving ik storing van PLC apparatuur. Naar mijn mening is storing door allerlei onbedoelde zenders in feite een milieuprobleem. De rommel is makkelijk gemaakt, maar opruimen is een heel ander verhaal. Als het er eenmaal is, krijg je het niet zomaar weg.

De doorsnee consument denkt dat het allemaal in orde is want er staat toch een CE keurmerk op? Men weet echter niet dat de slager zijn eigen vlees keurt en dat de keurmeester lang niet altijd even objectief is. Verder is het bijvoorbeeld de vraag of energiebesparing door schakelende elektronica niet meteen aan de andere kant weer wordt weggegooid. Want vanwege het hogere stoorniveau is meer veldsterkte nodig en moeten bijvoorbeeld mobiele operators meer basisstations plaatsen of een hoger zendvermogen gebruiken. Daarvoor is uiteraard meer energie nodig. Ik heb nog nooit iets gelezen over de werkelijke “energiebalans”.

De betrouwbaarheid van netwerken neemt af waardoor onder meer hulpdiensten vaker problemen zullen ontmoeten. DAB omroep in de binnenstad kun je zo ongeveer vergeten. Het zijn dus niet alleen enkele zendamateurs die last hebben van de storing maar het is een veel breder maatschappelijk probleem. Daarom zal ik mij tot het uiterste inspannen om via allerlei wegen verbetering te bewerkstelligen. Er zijn al concrete stappen gezet in die richting.

Belangrijk is dat het probleem wordt aangepakt bij de bron en het is volgens mij niet de bedoeling dat zendamateurs de hele buurt gaan ontstoren. Voor mij is een belangrijk motto: het probleem daar laten waar het thuis hoort. Niets doen is geen optie en bovendien zijn er volgens mij diverse wegen die bewandeld kunnen worden. Als je goed nadenkt, komen de ideeën vanzelf.

Wat zijn je plannen voor de komende tijd?
De belangrijkste speerpunten zijn het hebben en houden van amateurfrequenties, het kunnen plaatsen van antennes en het verminderen van storing.

Frequentiebeleid is een toenemend internationale aangelegenheid en daarom richten we ons op het leveren van constructieve en beleidsmatige input aan de overheid. Er zijn informele contacten en onze bijdragen worden op prijs gesteld. Daarnaast houden we ontwikkelingen scherp in het oog en proberen we via verschillende routes druk uit te oefenen. Al genoemd is het WOB verzoek betreffende de 60 meterband. Die informatie zal zeker van pas komen bij een consultatie van het nationaal frequentieplan, die we verwachten. Uiteraard zal namens de DKARS een reactie worden opgesteld.

De DKARS heeft veel werk verzet voor wat betreft antenneplaatsing. Het Bureau Ondersteuning Antenneplaatsing Nederland (BOAN) heeft al het nodige weten te bewerkstelligen, zowel voor individuele amateurs als voor wat betreft gemeentelijk beleid. Mijn juridische ervaring zal ik graag inbrengen om BOAN verder te versterken.

Over EMC is al het nodige gezegd, maar misschien kan ik daaraan toevoegen dat ik nader onderzoek wil doen naar juridische mogelijkheden om druk uit te oefenen. Want de Europese richtlijn verplicht lidstaten om radioverkeer te beschermen tegen interferentie. Maar er gebeurt in dat opzicht naar mijn mening nog veel te weinig. Desnoods stappen we naar de rechter. Ik ben er in elk geval niet bang voor!

Als voorzitter zal ik mij inspannen om de DKARS verder uit te bouwen en de organisatie zo goed mogelijk te laten functioneren. Niet als een soort legercommandant, maar meer zoals als een dirigent het orkest leidt.

PA2S nieuwe voorzitter DKARS

Tijdens een bijzondere bestuursvergadering van DKARS, die gehouden werd bij de telescoop in Dwingeloo, is Henk Schanssema (PA2S) unaniem benoemd tot voorzitter van de belangenbehartiger. Dat laat DKARS weten op Twitter. DKARS beschikt met het toetreden van Henk weer tot een volledig bestuur. Eerder dit jaar traden ook al drie nieuwe bestuurders aan.

 

Winnaar DKARS loting IC-7300 bekend

Gisterenavond werd onder grote belangstelling bij de Radio Club ’t Gooi in Hilversum door de DKARS een IC-7300 verloot onder één van de 500 inzenders van de laatste vragenronde van het DKARS radio amateurpanel. Onder toeziend oog van drie getuigen werd door DKARS-secretaris Peter de Graaf (PJ4NX / PA3CNX) de winnaar bekend. De Icom IC-7300 gaat naar Peter van Genderen (PD7PG) uit Veghel.

De DKARS-secretaris sprak de bezoekers in een kort openingswoord toe en was blij met de gastvrijheid van PI4RCG. “Het is een mooie club waar leden van meerdere verenigingen samen komen. Jullie beschikken over een erg mooi clubhuis. Ik zou willen dat er in iedere regio van Nederland dergelijke faciliteiten waren waar zendamateurs samen kunnen komen”.

Hoewel er veel belangstellenden aanwezig waren uit alle hoeken van het land, waaronder Zeeland, Apeldoorn, Grou, Medemblik, Den Haag en Amsterdam was de gelukkige winnaar zelf niet aanwezig. Vandaag werd hij door de secretaris benaderd en op de hoogte gesteld. Het goede nieuws: hij hoeft de set niet op te halen bij het secretariaat in Kralendijk (Bonaire). Deze wordt hem toegezonden door de Nederlandse leverancier.

Winnaar Peter (PD7PG) laat op Hamnieuws weten “DKARS heel hartelijk danken voor de prachtige IC 7300 die zij aan mij verloot hebben. ‘Alle’ YouTube filmpjes aan het bekijken voor alle mogelijkheden die de set biedt. En daar ben ik voorlopig nog niet mee klaar”. Op de knipoog richting Kralendijk haakt hij mooi in: “Ophalen op Bonaire……..is wel een goed excuus om er even tussenuit te gaan.”

De VERON en VRZA werken samen… tegen DKARS

De landelijke verenigingen VERON en VRZA lijken elkaar gevonden te hebben in een samenwerking. Een samenwerking die normaal niet verder komt dan het halfjaarlijkse Achterkamer Onderonsje bij Agentschap Telecom in Amersfoort en de exploitatie van het Dutch QSL Bureau. Inzet van de samenwerking lijkt een gezamenlijke vijand: DKARS.

Vrijdagmiddag om precies 12.00 uur publiceerden beide verenigingen eenzelfde artikel op de website. Saillant detail: het artikel is al ruim 2 maanden oud en wordt nu uit de kast gehaald om gezamenlijk modder richting DKARS te gooien. Dit naar aanleiding van een schrijven van DKARS aan de VERON en VRZA-afdelingen een week eerder. Bij VERON staat zelfs wordt daarbij zelfs “DKARS enquête” gebruikt in de adresbalk, om een directe aanval te openen.

VERON Hoofdbestuur ‘waarschuwt’ afdelingen
In een uitgelekte mailing van het VERON hoofdbestuur worden afdelingen ‘gewaarschuwd’ niet op de mailing van DKARS in te gaan en doet een e-mail af als ‘misbruik van onze ICT-systemen’. De VERON zegt graag samen te willen werken maar geeft de VRZA daarbij de schuld van het niet willen samenwerken. Als afsluiter schrijft VERON-secretaris Eric-Jan Wösten (PA3CEV): “Het hoofdbestuur van de VERON roept op om vooral tijd en energie te steken in nuttige zaken (…)”. Wat de nuttige zaken zijn is niet bekend. Als we naar de reacties van de VERON-secretaris eerder op deze website kijken, lijkt het gooien van modder richting DKARS in ieder geval géén nuttige aangelegenheid.

VERON-afdelingen vaker geïntimideerd
Een voorzitter van een VERON-afdeling laat aan Hamnieuws weten vaker intimidaties van de VERON-secretaris te hebben ontvangen inzake DKARS. Als voorbeeld wordt een verzonden persbericht genoemd, dat naar alle media, waaronder DKARS gezonden is. Dat is bij de landelijk secretaris niet goed gevallen. De afdelingsvoorzitter ontving vervolgens ‘onprettige e-mails’ van de secretaris van het Hoofdbestuur en werd vervolgend genegeerd wanneer hij het hoofdbestuur mailde voor afdelingszaken.

Reactie van de secretaris van de DKARS:
De confrontatie met de resultaten van de radio amateurpanel vragen heeft de beide verenigingen kennelijk toch wakker gemaakt. Uit wanhoop probeert men te stellen dat de uitkomst niet representatief zou zijn, maar helaas, wij hebben dit volgens duidelijke procedures uitgevoerd, waarbij ook is vast te stellen of men wel of geen lid van een vereniging is hoe men de hobby bedrijft, wat voor soort registratie et cetera. De resultaten van de beantwoording van de panelvragen is dus zeker geen ‘fake news’! Ook hebben Oost-Europese DKARS-hackers geen misbruik gemaakt van VERON ICT systemen, iedere afdeling beschikt immers gewoon over een openbaar email adres.

De suggestie van de VERON-secretaris om met nuttige dingen bezig te zijn delen wij overigens volledig en wij besteden onze tijd aan nuttige zaken, zoals bijvoorbeeld:
– zorgen dat radioamateurs een antenne kunnen plaatsen;
– bewerkstelligen dat onze amateurfrequenties weer schoon worden, dus vrij van ‘elektro smog’;
– het behartigen van de radioamateurbelangen in de breedste zin van het woord;
– en last but not least, het streven naar één krachtige amateurradio belangenbehartiger organisatie voortkomend uit minimaal VERON, VRZA en DKARS, deze met een nieuw hoofdbestuur en een modern huishoudelijk reglement, waarbij bestuurders niet langer dan vier(met 1x een verlenging van vier) jaar zitting kunnen nemen.

DKARS reikt Icom IC-7300 uit

Het bestuur van DKARS zal komende dinsdag een trekking houden onder de inzenders van de enquête die de belangenbehartiger eerder gehouden heeft. Deze trekking zal plaatsvinden bij Radio Club ’t Gooi in Hilversum en begint om 20.30 uur. Een ieder die daarbij aanwezig wil zijn is welkom in de radiokelder aan de Franciscusweg 18 te Hilversum. Route informatie is te vinden op PI4RCG.nl.

 

DKARS magazine juni 2017

DKARS heeft vandaag de juni-uitgave van haar magazine uitgebracht. Donateurs hebben deze reeds ontvangen. Naast Nederland krijgt het magazine internationaal ook steeds meer aandacht en weten buitenlandse zendamateurs het magazine ook te vinden. Donateurs hebben het magazine inmiddels ontvangen.

Deze uitgave van het digitale blad bevat 52 pagina’s. Downloaden is gratis en verspreiden wordt aangemoedigd door DKARS. Donateurs hebben het magazine inmiddels al ontvangen.

In deze uitgave onder andere aandacht aan deze onderwerpen:

  • De uitslag van de afgelopen Dutch Kingdom Contest
  • DKARS en de her-ijking van de N-regisratie
  • Het vervolg op de laatste DKARS radio amateurpanel vragen
  • Dual-band cobweb(je) voor 6 en 10 meter
  • HAMNET als bron voor propagatie bepaling
  • De tweede DKARS/Astron weak signal dag

Van de hoofdredacteur

In deze editie van het DKARS magazine hebben we weer een breed aanbod aan lezenswaardige artikelen kunnen plaatsen. Daarnaast wordt in deze uitgave aandacht besteed aan de discussie “Herijking N-registratie”. Het bestuur heeft gemeend dat het nuttig is om een advies uit te brengen aan Agentschap Telecom. Voor DKARS ligt de nadruk op een gedegen advies dat antwoord geeft op de door AT gestelde vragen. In plaats van een enquête wil DKARS een eenmalige commissie samenstellen, met als opdracht een advies op te stellen, dat aan AT zal worden aangeboden. Omdat AT de nadruk legt op onderbouwing, zal aan dat aspect veel aandacht worden besteed. We hopen dat onze oproep gehoor vindt en dat we snel aan de slag kunnen.

Naast ondersteuning bij het opstellen van het advies is er dringend behoefte aan hulp bij maken van het magazine. Want deze uitgave is met enige vertraging tot stand gekomen. Tijdens de laatste bestuursvergadering is dit aan de orde geweest en er is afgesproken om de taken wat anders te verdelen en tevens te zoeken naar de beste oplossing om online te kunnen samenwerken. De eerste stappen zijn gezet en we verwachten rond de zomer de randvoorwaarden hebben staan.

Deze maand helaas iets minder technische kopij, Maar dat wordt toch weer ruimschoots gecompenseerd met heel veel andere interessante artikelen, samen toch weer 52 pagina’s.

En tot slot: heb je kopij, een mening, gevraagd of ongevraagd advies: dat kan 24 uur per dag, 7 dagen per week via magazine@dkars.nl

73, de Peter de Graaf
PJ4NX/PA3CNX
Secretaris en hoofdredacteur

DKARS organiseert weer een Weak signal dag

DKARS zal in samenwerking met ASTRON een Weak Signal dag voor de hogere frequenties organiseren. Deze vindt plaats op zaterdag 14 oktober a.s. en duurt van 11.00 uur tot 17.00 uur. De dag zal plaatsvinden in het Drentse Dwingeloo, bij zendamateurs bekend als de plek waar de radiotelescoop (PI9CAM) staat.

Het (voorlopige) programma ziet er als volgt uit:

11.00 Opening
11.15 Lezing (nader in te vullen)
12.15 Lezing (nader in te vullen)
13.15 Lunchpauze en rondleiding bij de telescoop
14.00 Lezing PA3DZL: een multiband EME station
15.00 Lezing (nader in te vullen)
16.00 Lezing PA0EHG: Ruis in amateur ontvangers
17.00 Einde van de weak signal dag

Aanmelden vooraf is verplicht. Daarbij moet ook het kenteken van de auto doorgegeven worden. Dit in verband met de beveiliging van het terrein. Aanmelden kan via e-mail bij Hans (PA0EHG) op het adres: pa0ehg@amsat.org op uiterlijk 1 oktober 2017.

Aan het einde van de dag is er nog gelegenheid om gezamenlijk een diner bij de plaatselijke chinees te gebruiken. Dit is op eigen rekening. Meer informatie staat op de website van PA0EHG.

BES-eilanden krijgen toegang tot 60-meter

Zendamateurs op de BES-eilanden krijgen met onmiddellijke ingang toegang tot de 60-meter band. Dat laat DKARS weten. Zij heeft dit in overleg met Bureau Telecom Curacao (per 1 januari jl. Agentschap Telecom) overlegd. Ook laat DKARS weten dat Novice amateurs binnenkort meer mogelijkheden krijgen op de eilanden. Momenteel mogen zij enkel op 2-meter en 70-centimeter uitzenden. De belangenbehartiger is hierover in gesprek met de toezichthouder.